IN MY DREAMS...

In 2017 reisde theatermaker Margot Zwiers naar Eldoret in Kenia om daar een theaterproject met kinderen met albinisme uit te voeren: ‘IN MY DREAMS’. 
Vanuit de school in Kenia kwamen er verzoeken om dit project te herhalen. Het is interessant om te kijken wat de maatschappelijk positie van albino’s in verschillende culturen is en dit te verwerken in een installatie of voorstelling.
In 2019 zal er naar mogelijkheden worden gezocht om een dergelijk project verder uit te werken en te financieren.




Naar aanleiding van...no.4 / Persona







Naar aanleiding van ... no.4 / Persona

Elke dag spelen we rollen. Zijn we zus, vriend, leerling, verkeersdeelnemer, blinde, slimmerik, chaoot, ... Zijn we deze rollen? Of spelen we ze en dragen we een masker? En hoe zit dat dan als je het masker niet ziet, omdat je blind of slechtziend bent? Wat gebeurt er als je stopt met het spelen van je rol? Als je je masker afzet? Als je helemaal stil valt? Is er een eerlijke kern in ons of zijn we alleen de rollen die we spelen? 

Spelers: Alba Roorda Martinez, Alia Rasouli, Alicia Hoost, Calvin Drijfhout, Deniz Polat, Elsa Lubbers, Emre Varlik, Hannah Jonker, Herke Brugman, Jerney Boldewijn, Justin de Bock, Leroy de Bock, Linda Havenaar, Marieke van der Steen, Rana Uzun, Simone van der Steen, Toga Antonian

Regie: Margot Zwiers
Regie-assistentie: Simone van der Steen
Productie: Yolanda Eys en Sara Goedewagen
Geluidsontwerp: Anne-Jan Reijn
Kleding: Pepa Martines Garcia
Fotografie: Margaret Lansink
Grafische vormgeving: StudioHansLemmens
Mee mogelijk gemaakt door: Amsterdams Fonds voor de Kunst en Stadsdeel Amsterdam Nieuw-West
Met dank aan : Koninklijke Visio en het Vossius Gymansium


wie niet weg is


Een, twee, drie, vier, vijf, zes zeven, ... 
We deden verstoppertje. Daar ben ik goed in, verstoppertje, beter dan iedereen. ' Wie niet weg is, is ...' Ik ren, ik buk en hurk. Naar waar ze me niet meer kunnen vinden. Ik leun met mijn rug tegen de muur. En wacht, ze zullen me zo wel vinden. Ik wacht. En wacht. Maar ze geven op. Allemaal. Ze stoppen met zoeken. Ze gaan naar huis en ik zit daar maar. 
Ik zit hier nu nog steeds. De brandnetels zijn hoger geworden. Ik blijf zitten en wacht. 

wie niet weg is

Chris zegt in Al mijn zonen (Arthur Miller): 'In de oorlog ... Alles werd kapot gemaakt, snap je, maar het leek alsof er een nieuw ding ontstond. Een soort verantwoordelijkheid. De een voor de ander. Begrijp je me? Dat wil ik laten zien. Daar wil ik voor leven. Dat we ons iets aantrekken van de ander. Dat we ons verantwoordelijk voelen voor elkaar.'

De voorstelling Wie niet weg is, is gemaakt naar aanleiding van Al mijn zonen  van Arthur Miller. Wie niet weg is  wordt gespeeld door leerlingen van Koninklijke Visio Amsterdam (school voor voortgezet onderwijs aan slechtzienden en blinden). Zij spelen in het decor van Al mijn zonen  van Toneelgroep Amsterdam in de Stadsschouwburg van Amsterdam.

speeldata: 28 en 30 maart Rabozaal Stadsschouwburg Amsterdam

Spelers: Alicia Hoost, Amy Schuurman, Calvin Drijfhout, Emre Varlik, Jerney Boldewijn, Justin de Bock, Leroy de Bock, Noortje Reus, Sibel Baylan, Simone van der Steen, Toga Antonian
Regie: Margot Zwiers
Regie-assistentie: Emre Varlik
Teksten: Arthur Miller, Rob de Graaf, spelers
Bewerking teksten/ dramaturgie: Simone van der Steen, Margot Zwiers 
Productie en publiciteit: Sara Goedewagen, Yolanda Eys
Grafische vormgeving: Chris Roest